Ik vind keuzes maken moeilijk.

In deze nieuwe blog ga ik het met je hebben over de vraag: “Ik vind keuzes maken moeilijk.”

Ik vertel je waarom dat vaak zo moeilijk is, en wat je er aan kunt doen,…om …inderdaad…gemakkelijker keuzes te maken...




Keuzestress


Als je het woord 'keuzestress' ziet staan, dan denk je misschien: "Jaaaaaa, daar herken ik mijzelf enorm in. Ik heb ook last van keuzestress,…ik ben zo wat een geboren twijfelaar."

Of misschien herken je het dat sommige keuzes maken in je leven best wel even lastig kunnen zijn. Grote maar ook kleine keuzes.

Wat dan te doen? Hoe kun je minder last hebben van keuzestress? Daar vertel ik je meer over. Schrijf mee, want er komen waardevolle tips voorbij. :-)

Overal zijn keuzes. Vanaf het moment dat je wakker wordt tot dat je naar bed gaat. O-v-e-r-al.

Overal moet je kiezen tussen a en b. Of zelfs tussen a, b EN c en ook misschien nog d.

Er is ook ontzettend veel.

De afgelopen jaren is het aanbod enorm gestegen.

Ik klink beetje als een ouwe opa, zo zegt mijn oudste dochter wel eens, als ik zeg dat we vroeger in de winkel maar 2 soorten pindakaas hadden. 3 soorten cornflakes en 2 soorten verzekeringen: ziekenfonds of particulier. Lekker makkelijk en overzichtelijk. Maar ook misschien wel wat saai...

Dat was natuurlijk ook nog eens geregeld vanuit een generatie, waarin vaak “de mensen die het voor het zeggen hebben”, aan jou vertelden wat je moest doen. Ook wel de verzorgingsstaat genoemd.

Zo werd je in de tijd van mijn moeder: “Of verpleegster of juf." Meer smaken waren er niet. En mannen? Ja,…die gingen werken. En als je als vrouw zwanger werd, dan was het logisch dat je ging stoppen met werken… Daar werd ook vanuit gegaan. Dat is nu echt ondenkbaar. Dat hele generaties vrouwen een mooi diploma op zak hadden om die te verruilen voor de poepluiers, de keuken en de strijkplank. In het gunstige geval kon je dan als de kinderen 'ouder' waren, weer eens op zoek naar een baan. Tja,...Nu zou men dan zeggen: "Mevrouw,...u heeft wel een groot gat in uw CV. Hoe komt dat?"


Welke keuze past bij mij?


Inmiddels zijn we heel wat jaren verder,..en is het steeds normaler geworden om van wat ik altijd maar noem: van heel groot naar heel klein te gaan. We willen exclusief, we willen specifiek, we willen op-maat.

Een verzekering die bij MIJ past. Kleren aantrekken die MIJN stijl uitstralen. In de opvoeding van onze kinderen willen we ONS gedachtengoed duidelijk naar voren laten komen. We zijn van massa naar heel persoonlijk gegaan. Dat zie je overal terug: in de zorg, in het bedrijfsleven, in de praktijk van de psycholoog tot en met je eigen huiskamer.

Dat vind ik aan de ene kant echt geweldig. Want als ik iets mankeer, dan wil ik niet naar EEN dokter, maar dan wil ik naar DE dokter. Ik wil niet iemand die iets ERBIJ doet, maar ik wil een specialist. En waarom? Omdat ik ECHTE aandacht wil. We vinden dat we dat verdienen.

We zijn gewend geraakt aan custom made service. Dat is ons nieuwe normaal geworden. Alles is achter 1 knop op onze laptop te krijgen. Daardoor zijn onze eisen,…of eigenlijk onze verwachtingen ook anders geworden.