Ik houd niet meer van mijn partner

Met haar hoofd in haar handen, kijkend naar haar schoenen zat ze tegenover mij.

Ze zuchtte diep.

"Het is ook allemaal zo snel gegaan."

Er valt een diepe stilte.

"Het klinkt als of het je allemaal is overkomen.", opper ik.

Ze denkt na.

"Dat is in zekere zin denk ik ook zo. Hij was altijd met zijn werk bezig. Ik met dat mijne. Dat ging altijd goed. Totdat..."

Ze slikt even.

"Totdat ik die cursus beeldhouwen ging volgen. Daar was Johan. "

"Johan?", vraag ik.

"Ja, die was er ook en toen ik hem zag, raakte hij iets in mij. Een vonk. Iets...iets wat ik lang niet meer gevoeld had."

"Een spanning?"

"Ja precies dat..."

"Wat raakte hij in jou?"

Ik zag dat ze even van slag leek van die vraag. Ze dacht bedachtzaam na en zei:

"Dat ik weer mocht spelen. Dat ik me vrij mag voelen. Niet zo netjes allemaal."

"Mag ik even naar je partner vragen? Hans heet hij he? Heb je dat wel eens tegen hem gezegd, dat je graag weer wilt spelen en je vrij wilt voelen bij hem?"

Ze lacht kort: "Ppfff, nee joh! Hij ziet me aankomen. Daar is hij helemaal niet van."

"Weet je Marloes, een relatie hebben met elkaar is niet een zakelijk contract dat je met elkaar hebt. Zo van: We spreken af dat jij zo en zo laat thuis bent, dat ik strijk en jij kookt. Natuurlijk is het handig als je dat weet en het daar samen over kunt hebben. Maar een relatie gaat meer over je verbonden voelen. Over je kunnen uitten. Over inderdaad...je vrij kunnen voelen en ook weer kunnen spelen. Als Hans dat niet weet, dat jij daarmee worstelt, heb je hem dan wel een kans te geven om jou te laten spelen en vrij te zijn in jullie relatie?"

Voor een langere tijd is Marloes stil en kijkt door het raam. Ze lijkt de blaadjes te tellen op de boom, die naast mijn praktijk staat. Met zachte stem zegt ze, als een innerlijke eindconclusie: "Ik houd niet meer van hem."

Er valt weer een stilte.

"Omdat?", vraag ik om de stilte te doorbreken.

"Omdat,...hij gewoon niet bij me past..."

"Nee?"

Ze kijkt me met een felle blik aan en lijkt boos te worden.

"Nee! Inderdaad nee! Ik houd niet meer van hem. Ik moet ALTIJD zijn zaakjes oplossen. Ik ben er voor de kinderen. Ik draai het huishouden. Tussendoor doe ik mijn werk. De kinderen brengen naar de clubjes. De verjaardagen, de familiefeestjes. De reisjes. Mijn agenda. Mijn...mijn...mijn..."

Haar stem trilt.

"En daarom ben je ontzettend verdrietig!", zeg ik met dezelfde intensiteit.

"Ik BEN niet verdr...ik ben....", barst ze in tranen uit.

Haar schouders schokken hevig en ik geef haar een tissue aan.

"Wat ben je druk bezig. Wat is er veel. Wat ligt er veel op je bordje...het lijkt alsof je tegen hem wilt zeggen dat je je alleen hierin voelt staan. En dat dat is wat je niet wilt."

Ze knikt hevig. "Ja,. ja,.." snikt ze door haar tranen heen.

Weet je Marloes, soms gok ik wat hoor,...en als ik mis zit dan hoor ik het graag he.." Maar zou het kunnen zijn, dat je nog wel ergens van hem houdt, maar dat je je zo eenzaam voelt in jullie relatie. Dat je het gevoel hebt dat je het allemaal alleen moet doen. En dat hij er niet is op het moment dat je het nodig hebt?"

Ze kijkt me aan met betraande ogen. "Dat denk ik wel. Maar tegelijkertijd ben ik ook boos! Boos op mezelf dat ik nog van hem houdt. Ik voel me ergens ook belazerd!"


Ik onderbreek haar en zeg: "Omdat je dat niet wilt! Omdat je het graag samen wilt. Omdat je graag wilt dat hij meer initiatief neemt en dingen van jouw overneemt?"

"Dat klopt. Dat is wat ik wil."

Is het een idee om dat dan vanavond tegen hem te zeggen?

Ze zucht.

"Of dat je hem de volgende keer meeneemt, en dat we eens een gesprek hierover met z'n drieën hebben.

"Ja, dat wil ik. Dat zou me erg opluchten."


Houden van...is een breed begrip.

"Ik houd niet meer van je...", hoor ik altijd als een eindconclusie. Een slotakkoord over een muziekstuk dat hiervoor gespeeld heeft. Zonder dit gehele stuk te beluisteren, kun je ook nooit een slot maken.

Niet meer houden van je partner, gebeurt vaak als jullie te vaak en te lang uit verbinding bent geweest. Het gevaar van uit verbinding gaan is dat je dan op zo'n moment je eigen verhaal gaat maken. Je denkt over die ander iets, dat wellicht helemaal niet waar hoeft te zijn. En hoe vaker je dit verhaal tegen jezelf verteld, hoe meer je er in bent gaan geloven.

Het is dus belangrijk dat je je verhaal altijd bij je partner checkt.

Want zo kan een nukkige opmerking voor jou rot overkomen, maar misschien maakt je man zich juist zorgen over iets en reageert hij dat af op jou.

Of misschien is jouw vrouw altijd heel kribbig tegen jou, terwijl ze zich misschien zenuwachtig maakt om die promotie waar ze al zo lang voor heeft gewerkt.

Wat is het verhaal achter de eindconclusie? Als je dat verhaal helder hebt, pas dan kun je een eindconclusie eraan verbinden.




4 keer bekeken

LOVE UPDATE - COMPAGNIE 22 - 8333 DK - STEENWIJK - WWW.LOVEUPDATE.NL - INFO@NAARMAARTEN.NL- KVK NUMMER 32145997